Σάββατο 11 Μαΐου 2019

Δια χειρός Μίμη Χ. Γεωργόπουλου


ΘΥΜΑΜΑΙ




Θυμάμαι τις μέρες μικρή μου παιδούλα
το βλέμμα σου κείνο δροσιά πρωινού
σκηνή που παιδεύει κι ο νους μου να κλέβει
το φως

και συ να ποζάρεις ανέμελα νιάτα
ζωής τα παιχνίδια μα πάντα τα ίδια
φιγούρες στη σκέψη καιρός είχε βρέξει
χαρά

θυμάμαι το βήμα τα πόδια σου κρίνα
σανδάλια αρχαία δυό πόδια ωραία
ο κύκνος καμάρι το μέλι θυμάρι
κρατώ

τις μνήμες εκείνες χυτές σου οι κνήμες
στάσου για λίγο ακόμα θαυμάσω
αρχαίο μου κάλλος νησιώτικος μπάλος
το σώμα χορός

ΜΙΜΗΣ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ


Η ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ( 12. 5. 2019 )


  
Λατρευτά μου χεράκια ακούραστα νιάτα
καρδιά σου μεγάλη λατρεία αγκάλη
ψυχή που σκεπάζει αγάπη μοιράζει
χωρίς αμοιβή

μια χούφτα χρυσάφι το χάδι σου ‘κείνο
στο βρέφος που κλαίει κερνάς αγαπώ
μια σπίθα που καίει μα πάντα θα λέει
για σας θα πονώ

μαλλιά σου ασπρίζουν ρυτίδες ανθίζουν
στο πρόσωπο κείνο που χρόνια πονά
ευχή μου σου δίνω χωρίς να με βλέπεις
χρόνια πολλά

δυό άνθη μαζεύω ψυχή σου λατρεύω
κοντά σου στα φέρνω χωρίς να σου παίρνω
αξίζεις αγάπη γιαυτό σου αγγίζω
τα χέρια σου κείνα τα άσπρα σου κρίνα
στο βάζο σου μόνα και θέρος χειμώνα
κρατούν συντροφιά

γιορτή κάθε χρόνο χρυσός σου ο θρόνος
βραβείο κερδίζεις σε μας το χαρίζεις
μεγάλη καρδιά σου τεντώνεις ποδιά σου
να κλείσεις παιδιά σου κοντά σου μικρά

είσαι η μάνα χρυσή μου καμπάνα
ο κάθε σου χτύπος παλμός της ψυχής σου
θα γράφεις αιώνια όμορφες λέξεις
αόρατες έλξεις κλωσόπουλα όλα
τρέχουν σε σένα κορμί σου
κρυφτούν

ΜΙΜΗΣ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ