ΗΜΙΦΩΣ

Σκόνη θαμπάδα, ημίφως που φέγγει

μια στάση θανάτου, τριγύρω σιγή

ελπίδα που σβήνει, άλλο δεν μένει

και συ μοναχή

μορφή σου στο τζάμι, δυο χνώτα φιγούρας

κερί που ανάβει ,μια φλόγα μικρή

οι ώρες περνάνε, παρέα τριζόνι

αλλάζουν καιροί

το μέρος θυμίζει, εικόνες που σβήνουν

δυό μάτια που κλαίνε, αγάπης μορφή

ημίφως που φέγγει, ο νους ταξιδεύει

τριγύρω σιγή

αχνός είν’ ο ίσκιος και συ μια αχτίδα

χρησμός του μαντείου, τι θέλει να πει

σε λίγο μια λάμψη ,μπορεί να φωτίσει

μορφή που πονεί

έρωτας κείνος, θα μένει για πάντα

κρυμμένος  σε γράμμα, δυό λέξεις λιτές

ο νους του βιβλίο, μια λέξη αγάντα

να’ ρχόταν το χθες

ΜΙΜΗΣ Χ. Γ.