Αγκάθι συ που σκούριασες με μάτωσες το ξέρω
να σε διαβώ προσπάθησα με βήματα βαριά
μια μέρα γω καλύτερη στη μοίρα μου να φέρω
του κάκου συμφορά
κάγκελα τούτα είν’μπροστά ημέρα δεν χαράζει
δικαίωμα ανύπαρκτο να ζω θέλω και γω
χωρίς φαΐ χωρίς σκηνή με τρώει το αγιάζι
απότομα πονώ
άλλος με σπρώχνει ο κακός να φύγω δεν το θέλω
χώρα αυτή παράξενη το σπίτι μου αλλού
προσωρινά στη χώρα σας από ανάγκη μένω
και γω παιδί θεού
φτάνω μονάχος ως εδώ οι άλλοι ξεχασμένοι
λόγια ακούω μα γιατί τα χάνω τι να πω
άλλοι ξηρά επάτησαν και άλλοι είν’πνιγμένοι
το τέλος μου εδώ
πίνω φαρμάκι πληρωμή δεν βλέπω αρμονία
άλλος θεός με έπλασε που ψάχνω να τον βρω
να τον ρωτήσω να μου πει γιατί τόση μανία
τι άδικα που ζω
ΜΙΜΗΣ Χ. ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου