ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ

Δρόμος κακός μες στο νερό τα βότσαλα πατρίδα

ελπίδα ήλιου μια πνοή το ένστικτο πονά

ο άνθρωπος ο άθρησκος το κέρδος του παγίδα

το δράμα ατελείωτο που τώρα ξεκινά

μικρέ τι άραγε να θες σου λείπει το παιχνίδι

σου δώρισαν τον πόλεμο και συ η προσφυγιά

σου κρέμασαν ταυτότητα του πόνου δαχτυλίδι

η κούραση το δράμα σου μιλάει η ματιά

και συ μανούλα που κοιτάς η σκέψη σου στομώνει

χτυπά καρδιά χωρίς μιλιά ταξίδι μπερδεμένο

δυό λόγια τάχα στα μουγκά και όμως δεν θυμώνει

 καρτερικά ακολουθεί της τύχης πεπρωμένο


Μίμης Χ. Γεωργόπουλος