ΑΧΟΡΤΑΓΑ ΜΑΤΙΑ

( διαβάζω τη φωτογραφία σου )

Αχόρταγα μάτια ζωής σκαλοπάτια

θ’ ανέβω να φθάσω κάτι να πιάσω

ιδέα νομίζω αγάπη χαρίζω γλυκιά

στο έργο του νου μου μέρα Μαγιού μου

τα δυό σου τα μάτια γλυκά μου κομμάτια

μαζεύω με ζάλη άσπρο σου σάλι

χλαμύδα αρχαία γλυκιά μου κοπέλα

μου σέρνεις χορό

και γω θαυμαστής σου που πλάθω κορμί σου

μια φλόγα που καίει μα πάντα θα λέει

αυγής σου αστέρι εκείνο το ταίρι

σαν χέρι κρατώ

αχόρταγα μάτια σελίδες διαβάζω

δυό άνθη του κήπου κορνίζα τα κάνω

μπροστά μου τα βάζω να φτιάνω τα μέρα

αυγή μα και’ σπέρα μαζί τους να ζω

ΜΙΜΗΣ

ΦΩΝΗ ΣΟΥ

Φωνή σου ξεθάβει παλιές ιστορίες

ο ήχος γλυκαίνει εικόνες του νου

μπροστά μου ανθρώποι ανθόσπαρτοι τόποι

και συ καλλονή

φωνή σου ξεθάβει αυτό που περνάει

βυθίζεις τη σκέψη χωρίς να’ χει κλέψει

μορφές που υπήρξαν σε κάποια στιγμή

φωνή σου ξεθάβει αρχαίο τοπίο

γλυκό το αντίο της κάποιας στιγμής

μονάχη φωνή σου όλη πνοή σου

θυμίζει ωραία τη κάποια παρέα

που θρύλος θα μένει μα όχι χαμένη

μορφή σαν ζωή

φωνή σου θυμίζει φτερό π’ ανεμίζει

σε κύμα που λέει που μοιάζει να κλαίει

ενώ το διαβάζει νύχτα χαράζει

γλυκό δειλινό

ΜΙΜΗΣ.  ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ

ΨΗΦΙΖΩ ΑΓΑΠΗ

Ψηφίζω αγάπη σταυρώνω τα νιάτα

να βγούνε οι νέοι αέρας να πνέει

δροσιά μα και χρώμα σπαθάτο το σώμα

σκουριά του σιδήρου η ψήφος τυφλώνει

που κάνει τ’ αηδόνι να μη μας λαλεί

ψηφίζω αγάπη χωρίς να το κρύβω

η ψήφος μιλάει σχεδόν τραγουδάει

τον έρωτα κείνο που λέει αλλήλους

αγαπάτε ανθρώπους φύση και τόπους

ωραία η γη μας γνωστή συνταγή μας

παραβάν όπου φέγγει η νίκη δεν παίζει

αν βγει από ψήφους ψυχές  μας που λένε

μα πάντα θα κλαίνε χωρίς αμοιβή

ΜΙΜΗΣ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ

Δια χειρός Μίμη Χ. Γεωργόπουλου

ΛΑΧΑΝΙΑΣΜΕΝΟΣ ΕΡΩΤΑΣ

Φιλί στο μάγουλο γλυκό ανάσα της λαχτάρα

χάδι της μάνας δύναμη ξαφνιάζει το παιδί

γαλήνη τ’ όνειρο αυτό ο ύπνος του ταξίδι

χαμένος ο ορίζοντας γλυκό του δειλινό

καινούριος κόσμος φάνηκε σαν μέτρησε η ώρα

το πρώτο κλάμα μοίρασε αγάπη και στοργή

το χέρι του σαν έσφιξε το στήθος ναι της μάνας

δυό χτύποι αρκετοί

λαχανιασμένος έρωτας τόσο μικρά τα χέρια

ο κόσμος όλος κίνηση να πιάσει τη ζωή

εικόνα τούτη χάραξε δική της πια πορεία

παιχνίδι κι όπου βγει

ένας ο κόσμος χτίζεται καινούργια είν’ τα λόγια

σελίδα νέα γράφεται μεγάλος σεβασμός

κι ο έρωτας π’ακούγεται  με νότες χορωδίας

μαέστρο δείξε φρόνηση ο ήχος θαυμαστός

χαρμόσυνα ακούσματα κι ο νους να ταξιδεύει

το θέμα, μας το χάρισε η φύση η σοφή

κι ο έρωτα λαχτάρισε με πάθος που χαϊδεύει

της μάνας το φιλί

ΜΙΜΗΣ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ    

Δια χειρός Μίμη Χ. Γεωργόπουλου

Ανοιξιάτικες εικόνες από τον Μίμη Χ. Γεωργόπουλο