Κυριακή 6 Νοεμβρίου 2016

ΟΤΑΝ ΚΟΙΤΑΣ ΑΠΟ ΨΗΛΑ





Όταν κοιτάς από ψηλά
όλα μικρά μια ζωγραφιά
μια θάλασσα εσύ ρηχή
ποιος τάχα σένανε θα πιει

όταν κοιτάς από ψηλά
ένας μαΐστρος θα φυσά
δυο γλάροι κάνουνε φωλιά
ξάπλα στα φύκια αγκαλιά

γυμνό κοράλλι αμμουδιά
δύο κοχύλια στη ξηρά
άσπρο το κύμα με αφρό
κόντρα βαρκάκι στο καιρό

όταν κοιτάς από ψηλά
όλος ο κόσμος δρασκελιά
μια μαργαρίτα στα ρηχά
κάνει στη λίμνη συντροφιά

βότσαλο συ που κολυμπάς
άσπρο το φόρεμα φοράς
αυγό της πέτρας ξεγελάς
έλα και συ κοντά χωράς

πάπια μικρή όπου πετάς
είσαι αλήθεια πινελιά
άσπρο φτερό μες στο νερό
σύννεφο γράφει σ΄αγαπώ

όταν κοιτάς από ψηλά
όλα στη γη μία σταλιά
έλα και συ εδώ ψηλά
σκόρπα μ’ αγάπη τα φιλιά

ΜΙΜΗΣ Χ. ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ
















Σάββατο 5 Νοεμβρίου 2016

ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΕΝΟΣ ΒΟΤΣΑΛΟΥ





 

Γλυκό νερό που ξέπλυνε τ’αλάτι απ’ την πέτρα
ξεγύμνωσε τη σάρκα μου την κάνει να πονεί
η φόρα σου δεν ρώτησε και έβαψε αβέρτα
σιγά την τεχνική   

η φύση δεν βιάζεται μονάχη της φωνάζει
τα βότσαλα στην αμμουδιά ξαπλώνουν καταγής
και συ ζωγράφε μάθε το η τέχνη ωριμάζει
στη φύση αν θα βγεις

μπογιές γραμμές και σχήματα αλλάζουν τη μορφή μου
με κάνουν πότε να πονώ και πότε να γελώ
ζωγράφε γύρνα το τροχό και κάνε τη ζωή μου
στολίδι σε γιαλό

τα ρούχα που μου φόρεσες ταιριάζουν στο χαρτί σου
σου τα χαρίζω δωρεάν το είναι μου κρατώ
κι αν θέλεις θέμα ψάξε το λουλούδι στην αυλή σου
και γω θ’ απαλλαγώ

ΜΙΜΗΣ Χ. ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ



Τα βότσαλα του Μίμη