Τρίτη 2 Ιουνίου 2020

ΚΑΙ ΠΡΟΧΩΡΑΩ



Και προχωράω δεν ξέρω που πάω
νύχτα σκοτάδι λίχνος με λάδι
σκέψη με φόβο φάτσα του κόβω
σκιά μου αυτός
ευχή το φιλί της γέρικο χέρι 
βέρα τριμμένη μαύρο τσεμπέρι 
δάκρυ καυτό
έξω στη πόρτα ξερά της τα χόρτα μαύρη
ποδιά της άσπρα μαλλιά της χτύπους καρδιά της
μετρά εκατό
λόγια γραμμένα όλα με ψέμα θάνατος τέλος
εύκολα λόγια σκάρτα ρολόγια δείχνουν
την ώρα όμως ποια ώρα αυτή που μισεί 
και προχωράω μέσα στη νύχτα όνειρα πνίχτα
τέλος ζωή

Μ.ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ



Δημιουργίες Μίμη Χ. Γεωργόπουλου



Πέμπτη 28 Μαΐου 2020

ΤΟΥΡΛΙΔΑ



Μια δρασκελιά η σκέψη μου δυό λόγια στο χαρτί μου
κάθε φορά που σκέφτομαι το πρόσωπο μεθά
βαθιά στο νου μου έρχεσαι σαν νότα στη ζωή μου
και συ μια δρασκελιά

τραγούδι είσαι του γιαλού στην άκρη ξεχασμένη 
στέκεις εκεί στη μοναξιά γοργόνα ξαπλωτή
ένα κορμί της θάλασσας μορφή αλατισμένη
βουνό η Αλυκή

Τουρλίδα κόρη του γιαλού η ομορφιά σου πνεύμα
της φαντασίας όνειρο με στίχο τραγουδάς
πάντα κερνάς μέσα στο νου ένα δικό σου γεύμα
στο νου πάντα χωράς    

γυναίκα συ του λιμανιού της αμμουδιάς ξαπλώστρα
ξομολογήματα στιγμής ανάσα  του καημού 
της σκέψης το φτερούγισμα το κάνεις συ σαν μόστρα
ανταύγεια του γιαλού  

Τουρλίδα χώρος ξέχωρος ο έρωτας γεννιέται
ο ποιητής εμπνέονται και συ τον βοηθάς
και στο κορμί σου τ’ αρμυρό η σκέψη του πλανιέται
αφού ναι τον μεθάς


κλείνω τα μάτια κι έρχομαι με λογισμό κοντά σου
πίνω το μπάτη του γιαλού πίνω και το μαΐστρο
κάνω τα χέρια αγκαλιά και σφίγγω το κορμί
κι ο νους μου που τρελαίνεται συνθέτει έναν στίχο
πονά μα δεν μιλεί

ΜΙΜΗΣ  ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ