Δια χειρός Μίμη Χ. Γεωργόπουλου

ΚΑΙ ΣΥ ΜΟΥ ΚΡΥΒΕΙΣ

Μου κρύβεις μια λέξη

μου το πες πριν φέξει

με λόγια το βράδυ

του νου σου το χάδι

κρυφά

τη ξέρω τη λέξη

την είπες πριν βρέξει

μικρή μου παιδούλα

μορφή σου τρεμούλα

κρυφά

φωνή όπου βγαίνει

άλλο δεν μένει

να’ρθώ πια κοντά σου

χορτάσω φιλιά σου

κρυφά

ο έρως που γράφει

τα λόγια εκείνα

τα άσπρα σου κρίνα

στο βάζο ποζάρουν

κρυφά

και γω που κοιτάω

δική σου εικόνα

οι μέρες αιώνας

γιατί να αργούνε

αυτό που θα πούνε

τα λόγια σου κείνα

με χρώμα αγάπης

μα όχι κρυφά

ΜΙΜΗΣ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ

Δια χειρός Μίμη Χ. Γεωργόπουλου

ΕΓΩ ΚΑΙ Η ΛΙΜΝΟΘΑΛΑΣΣΑ

Μια γνωριμία έρωτας τυχαία η φιλία

πανάκριβη η συντροφιά γαλήνη ομορφιά

να την κοιτώ αμίλητος και η μορφή μαγεία

τριγύρω μοναξιά

έχω χαθεί στο όνειρο στην τόση πλατωσιά της

ρηχό το κύμα αρμυρό κι ο μπάτης δροσερός

παιδί μικρό παιχνίδι του πιλάλα στα ρηχά της

το κύμα της αφρός

μικρός πολύ τη γνώρισα μικρός στην αγκαλιά της

με χάιδεψε τη φίλησα της θύμωσα πολύ

μου γέλασε σαν ήξερε πως ζήταγα φιλιά της

και βράδυ και πρωί

μεγάλωσα εγέρασα εικόνες ξεφυλλίζω

σκέψεις του πριν αναπολώ διαβάζω τα γραπτά

μπερδεύω χθες με σήμερα το νου μου τον ζαλίζω

εξήγηση καμιά

λίμνη κυρά σου έταξα με όρκο πουν κρυμμένος

στα φύκια σου σαν φυλαχτό κανείς να μην τον βρει

να’ ρθω ξανά ναι στα κρυφά κι ας είμαι γερασμένος

κοντά σου μια αυγή

να ξαναζήσω την αρχή το τέλος σε μια μέρα

να παίξω με τη σκέψη μου να τρέξω με το νου

και να πατήσω την υγρή την αρμυρή σου ξέρα

εικόνες του καημού

ω! λίμνη συ σαν ξόβεργα μου κόλλησες στη σάρκα

με μπλόκαρες  δεν μ’ άφησες να πάω μακριά

ψαρά εσύ με βάπτισες και μου’ δωσες μια βάρκα

να ζω εδώ κοντά

για να με βλέπεις να γελώ την ώρα που ψαρεύω

να τραγουδώ τραγούδια σου τον έρωτα υμνώ

είμ’ εραστής τ’ ορκίζομαι εσέ μόνο λατρεύω

αλάργα σου πονώ

γράφω στην άμμο την πλατιά κρυφά το όνομά σου

να το χαϊδεύει κύμα σου σαν μπάτης που φυσά

αγάπη μου τα κάλλη σου είν’ όλα τα προικιά σου

αθάνατη Θεά

ΜΙΜΗΣ  Χ. ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ

Δια χειρός Μίμη Χ. Γεωργόπουλου

ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ

Τα μάτια σου αγέραστα δυό λέξεις που διαβάζω

παιδί του νου ο έρωτας προδίδει μια ψυχή

κοιτώ τη Φώτο διαρκώς το όνειρο θαυμάζω

και γω μες στη βροχή

δεν ξέρω συ μα που κοιτάς μπορεί κρυφά εμένα

άσε τα μάτια ανοιχτά χατίρι στο ζητώ

και κοίταξε να μη τα δω ποτέ να είν’ κλαμένα

αφού τα αγαπώ

μεθά η σκέψη τη φορά αχόρταγα στο νου μου

το ξέρω είναι όνειρο καημός παρηγοριά

που λούζει το παράπονο με άρωμα φιλιού μου

να ήσουν πιο κοντά    

φύτρωσαν  σκέψεις για καλά πλοκάμια στο μυαλό μου

τα μάτια σου τα κρέμασα στο στήθος φυλαχτό

ξεχείλισε ο έρωτας να είν’ για το καλό μου

ευχές για σε κρατώ

και της αγάπης το φιλί το κάνω χελιδόνι

για να πετά ελεύθερο στου νου τον ουρανό

και να κουρνιάζει στη καρδιά ποτέ να μη παγώνει

τα μάτια σου κοιτώ

ΜΙΜΗΣ. ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ

Δημιουργίες του κ. Μίμη Χ. Γεωργόπουλου