ΞΑΝΑ ΜΑΘΗΤΗΣ

 

Στο πρώτο θρανίο θα κάτσω να μάθω

τα γράμματα κείνα που φτιάχνουν ζωή

τα λάθη  θα σβήσω αφού μελετήσω

και βράδυ πρωί

μεγάλος στα χρόνια μικρός μα αιώνια

θα μένω για πάντα χωρίς μία τσάντα

που έχει βιβλία καλού μαθητή

γι' αυτό θα φοιτήσω ξανά στο σχολείο

ν’ ανοίξω βιβλίο που γράφει ωραία

 πως είναι η ζωή

ο δάσκαλος ξέρει να λέει τι πρέπει

ετούτο εκείνο πως πρέπει να κρίνω 

πριν γράψω γραπτό

γι' αυτό θα φοιτήσω ξανά στο σχολείο

ζωής μεγαλείο η μάθηση κείνη

που λέει άκου και σώπα όπως και πρώτα

που ήσουν μωρό 

Μ.ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ

ΖΩΗ ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ

 

Ζωή ταξιδεύει πλανήτης γυρίζει

στο χάος της σκέψης στο βάθος του νου

υφαίνει τα λόγια σωστά τα ρολόγια

που δείχνουν την ώρα όπως και τώρα

και όλα καλά

ζωή ταξιδεύει πολλές οι μορφές της

πότε γελάει και πότε δακρύζει

πότε θυμώνει και πότε σε βρίζει

γλυκιά της μορφή

ζωή ταξιδεύει πολλές της οι γνώμες

μα έχει και γόμες να σβήνει τα λάθη

χαρές μα και πάθη ανθρώπων μορφές

ζωή ταξιδεύει πολύς ναι ο κόσμος

άλλος στο έτσι άλλος στο άλλο

μικρό η μεγάλο πολλές αντιθέσεις

διάφορες θέσεις ορμήνιας ζωής

ζωή δεν σε ξέρω πάντα μαθαίνω

γεννιέμαι πεθαίνω τι κάθε στιγμή

και συ ταξιδεύεις χωρίς να γυρεύεις

ποτέ αμοιβή

ζωή σε μαθαίνω σχεδόν κάθε μέρα

μελετώντας τα πάντα αυτά που συμβαίνουν

τριγύρω στη πιάτσα αδύναμα μπράτσα

σηκώνουν καημούς

Μ.ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ  

 

ΞΑΝΑ ΜΕΣ ΤΗΝ ΤΑΞΗ

 

Ξανά μες στη τάξη θέλω καθίσω

βιβλίο ανοίξω σοφός να γινώ

στον πίνακα γράψω δυό λόγια δικά μου

μήπως προκάμω και πάρω βαθμό

η τάξη διδάσκει δεν κάνει τα λάθη

αρκεί να προσέξεις εκείνες τις λέξεις

που παίρνουν μηδέν 

γι' αυτό θα φοιτήσω αφού ναι θα σβήσω

τα όσα νομίζω πως ξέρω να γράψω

χωρίς και να κλάψω αφού θα φοιτώ

με νέες ιδέες θα βγω με πτυχίο

οι φίλοι θα λένε μπράβο καλέ μου

άριστος είσαι παράθυρο κλείσε

αέρας μην έμπει και πάρει τις γνώσεις

και συ θε να κλαις   

Μ, ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ

 

Δημιουργία Μίμη Χ. Γεωργόπουλου

 

 Ταξίδι τόση η ζωή

μια εποχή φευγάτη

το σήμερα άλλη ζωή

μια μνήμη με αγάπη

ΠΑΛΙ ΤΟ ΧΘΕΣ

 

Μια δρασκελιά μια αγκαλιά

μικρή αθώα πασχαλιά

ήσουν παιδί στην αγκαλιά

χάδι εκείνα τα φιλιά

και συ να μη θυμώνεις

αθώο χάδι σ 'αγαπώ

κουλούρι φρέσκο τραγανό

κρεμάω σμάλτο στο λαιμό

και συ να καμαρώνεις

παίζεις παιχνίδι παιδικό

έρωτας τούτος ηθικός

στο στήθος μου κουρνιάζεις

και τώρα βλέπω αστραπές

σύννεφα άσπρα και βροχές

παππού να με φωνάζεις

γελώ κρυφά μονολογώ

πάλι μπροστά το παρελθόν

αγάπες τούτες στο παρόν

κρυφά να με κοιτάζεις

παίρνω χρησμό μες στο χαμό

να ερμηνεύσω τον καημό

μήπως και εξηγήσω

τα εύκολα τα δύσκολα

με ζάλη να τα λύσω

κι αν είναι ψέμα αληθές

κι αν είναι σήμερα το χθες

εγώ θε να χορέψω

ΜΙΜΗΣ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ

 

Η ΠΑΛΙΑ ΜΟΥ ΑΓΑΠΗ

 

Η παλιά μου αγάπη στη ψυχή μου κουρνιάζει

περασμένα τα χρόνια νοσταλγώ τις στιγμές

σαν ακούω φωνή της σαν να βλέπω το νάζι

τι στιγμές τρυφερές 

η παλιά μου αγάπη ένας κόσμος ονείρου

δυο παιδιά στην αλάνα με αθώες ψυχές

μία έλξη φωλιάζει μια εικόνα απείρου

νοσταλγία το χθες     

η παλιά μου αγάπη πόσα λόγια χαμένα

μία στράτα με χέρι ντροπαλά τα φιλιά

και το χάδι του νου μου να λιγώνει εμένα

της αγάπης σκλαβιά 

η παλιά μου αγάπη ανεμώνη σε βράχο

μαραμένη κοιτάζει το διαβάτη να δει

να ρωτήσει αν είδε ανθρωπάκο μονάχο

να ρωτήσει αν ζει 

η παλιά μου αγάπη μια γωνιά του σπιτιού μου

δυο γλάστρες ανθίζουν αγκαλιά οι ανθοί

πάντα ίδια εικόνα  σε μια θέση του νου μου

στα κρυφά μαρτυρεί 

Μ.ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ