Δύο πέδιλα στο χέρι μια ομπρέλα αγκαλιά
μια ξαπλώστρα στη μασχάλη μία μάσκα και γυαλιά
το μαγιό μου να μου πέφτει το καπέλο μου στραβά
μονοπάτι με κοτρώνες και η θάλασσα σιμά
φθάνω μόνος παραλία ρε τι κόσμος είν’ αυτός
μία θέση και για μένα είμαι μόνος μοναχός
κάνε έτσι ρε χοντρούλα πάρε συ ρε την ποδάρα
την ξαπλώστρα να κουμπήσω μη γκαρίζεις ρε γαϊδάρα
μία θέση δεν υπάρχει λες και παίζω τον παπά
όχι δω εσύ ρε μάγκα να πιο πέρα εδεπά
μετακόμιση μου κάνεις φορτηγό για μια μπανιέρα
βρες καλύτερα να κάτσεις σε βραχάκι η σε ξέρα
δεν αργώ και γω τα παίρνω στο κρανίο σαν τρελός
καρχαρίας ρε φωνάζω και αδειάζει ο γιαλός
μένω μόνος και τα στήνω τσαμπασκίρια μες στην άμμο
την κορμάρα μου τεντώνω όλα χύμα έτσι χάμω
ένας γλάρος επισκέπτης παρά δίπλα να γελάει
είσαι μάγκας συ ρε φίλε με μαγκιά να με κοιτάει
ρε τι κόλπο είν’ ετούτο τι πατέντα μια φορά
δίχως κόλπα η ζωή μας είναι μόνο συμφορά
ΜΙΜΗΣ Χ. ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ
