Δια χειρός Μίμη Χ.Γεωργόπουλου

Δια χειρός Μίμη Χ. Γεωργόπουλου

Η ΜΕΓΑΛΗ ΜΟΥ ΑΓΑΠΗ

    

Λύχνος του νου χρόνια πολλά τη νοσταλγία φέγγει

ξόβεργα συ ατάραχη το πλάτος σου μετρώ

λάμψεις του νου οι σκέψεις μου εικόνες πάντα φέρνει

και γω να νοσταλγώ

θάλασσα χρυσοστέφανη μια τιμημένη λίμνη

μια ιστορία έγραψες με βόλια με σπαθιά

για τους μικρούς παρέμεινες θεά μέσα στη μνήμη

ο έρωτας μεθά

φουστάνι μπλε το φόρεμα χλαμύδα στο κορμί σου

κορμοστασιά που χάνεται δυο χτύποι η καρδιά

και γω να στέκω παρά κει να μοιάζω σαν παιδί σου

σε θάλασσα πλατιά

μαΐστρος κύμα χάδι σου η όψη σου φεγγάρι

γυμνό κορμί δίχως ντροπή ο νους μου παλαβός

όταν σταθώ αντίκρυ σου ρουφώ σαν το σφουγγάρι

και γίνομαι βουβός

λίμνη εσύ τα χρώματα ποτέ δεν τ’ αντιγράφω

χρόνια μα πόσο προσπαθώ κουράζω το μυαλό

παίρνω το βούρκο σου νωπό ομοίωμά σου πλάθω

τ’ αδύνατο κρατώ

μεγάλε έρωτα κρυφέ μαγνήτη κεχριμπάρι

τραβάς τις σκέψεις μου εσύ σαν κλείνω τη ματιά

μέσα στο βούρκο άγγιγμα βυθού μαργαριτάρι

καρδιά μου πως χτυπά

μένω σαν στήλη άλατος από δική σου αρμύρα

παστώνομαι στην ερημιά για χρόνια γω κρατώ

και μοιάζω σαν χιβάδα σου με χρώμα από πορφύρα

γι αυτό σε αγαπώ

ΜΙΜΗΣ Χ. ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ

 

Δια χειρός Μίμη Χ. Γεωργόπουλου

ΤΑ ΔΥΟ ΤΟΥ ΒΗΜΑΤΑ

    

Βήματα δυο βήματα νου κι σκέψη σταματάει

μια παραλία γνώριμη  ο ίδιος ο γιαλός  

το κύμα χαμογέλασε το σώμα περπατάει

παλιός και ο καημός

η προσευχή ζωντάνεψε το τάμα παίρνει σάρκα

κι ο γέρος ξαναγύρισε στο γνώριμο γιαλό

ανάσα του ξαλάφρωμα χαμόγελο η τσάρκα

εικόνες στο μυαλό

η θάλασσα γαλήνεψε ο μάγος περπατάει

θηρίο που ηρέμησε σημάδι ζηλευτό

τα βήματά του γνώριμα τα βότσαλα κοιτάει

το βλέμμα σκυθρωπό

πόσες φορές το σκέφτηκε να περπατήσει μόνος

κουράγιο η αγάπη του για μέρος που μιλά

και που δεν έσβησε ποτέ εκείνος πια ο χρόνος

που πίκρες μας κερνά

τα δυο του βήματα αργά κουβέντα δίχως ήχο

στο πρόσωπο η αύρα της μιας λίμνης που γελά

κι ο ποιητής ηθοποιός διαβάζει ένα στίχο

χωρίς να ξεγελά

καημένε συ όλο μιλάς για μέρος που πονάει

τα παιδικά σου όνειρα ανάκατα κοιτάς

μου κρύβεσαι σε κείμενο που πάντα μαρτυράει

αυτά όπου φυλάς .

ΜΙΜΗΣ Χ. ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ  

ΕΙΣΑΙ ΜΙΑ ΝΟΤΑ

Κουκκίδα μαύρη στο χαρτί με νόημα με λόγια

σκοτάδι συ ο ήχος σου συνέχεια μιλεί

βαθιές ανάσες τα λεπτά μια στάση τα ρολόγια

μια έμπνευση βουβή

σκόρπια χαρτιά στο πάτωμα δυο νότες νοσταλγία

η συντροφιά μου μουσική το όνειρο καπνός

μια σύνθεση στη μοναξιά εικόνα συ μαγεία

περίεργος σκοπός   

 

μια παρτιτούρα όλη συ κομμάτι για ρομάντζα

έξη χορδές η σάρκα σου τα δάχτυλα πετούν

κι οι σκέψεις στο πεντάγραμμο  να κάνουν μία σκάντζα

χωρίς να μου μιλούν

κιθάρα συ νανούρισε ετούτη την εσπέρα

δυο νότες είν’ το κείμενο η έννοια μορφή

κι η φαντασία που θα’ ρθει να πει μια καλησπέρα

κι ας είναι και βουβή

είσαι μια νότα τραγουδιού μια μαύρη συ κουκίδα

ο ήχος σου μπουμπούκιασμα σε λίγο θ’ ακουστεί

το πέταγμα τραγούδι σου με τίτλο νυχτερίδα

που κλέβει το φιλί

ΜΙΜΗΣ Χ. ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ

Δια χειρός Μίμη Χ. Γεωργόπουλου